Başlık Yok, 28 Mayıs Gecesi için Şiir

Ruhum kayboluyor boşluğa doğru, soluksuzca.

Bunu mecaz manalara müracaat etmiyorum.

Nefesim sıkışıyor, esmiyor kaburgandan gelen yel.

Oysa açıp yarsan göğüs kafesimi, bileceksin.

Kendi gözlerinle göreceksin taştığının içimden.

Gözlerime, sözlerime yüklediğin anlamı.

Baktığım yerde seni,

Seni yazdığımda kelimelere şiiri ilave ettiğimi bil.

Şimdi müracaat etmiyorum mecaz manalara.

Özlemek neyse sende, nasılsa anlamı.

Ya da bir başka insanın buna nasıl baktığı,

Gecenin son otobüsünü kaçıran çocuk kadar

Eve dönmek için çaresizce.

Öyle özlüyorum desem, eksik mi?

Keza fazlasıyla eksik kaldı şu cümlede anlam.

Yine sığmadın bak bir şiire, yine yeni bir şiiri bekleriz şimdi.

Güzel gözlerinden yaş akmasın yüreğime.

Yüreğimden yel almasın acını da aşkını da.

Bırak böyle kalsın, sızısı bile seni anımsatan her şeye varım.

Evin yolunu unutmak kolay olmuyor otobüsü kaçıran bir çocuğa.

Yine de gecenin bir vakti, karanlıkta kalınca

Eve gitmek sahiden zor.

Yine de yola çıkıyor çocuk.

Karanlıksa, içine sonsuza dek almıyor.

Ayrılıksa kavuşana deyin,

Bir gün kavuşursam olur ki diye

Bana sakın ayrılık demeyin.

Gönlün yüzün kadar güzel sevgilim.

Süzme çiğ damlalarını hiç bir sabaha karşın.

Elim varmıyor şakaklarına, silemiyorum.