Mektuplar

Seni belki de hiç okumayacağın mektuplar yazacak kadar seviyorum.

Hani yazacak kelime bulamasam öylesine bakıyorum sayfalara, buraya.

Duvara, tavana, arşa ve de mesele biraz farklı.

Aslında penceremi bu yüzden seviyorum sana dönük.

Bazen bilmek istiyorum, duysaydın sesimi ve ulaşsaydı sana şiirler.

Keşke postaneler halen moda olsaydı, çöpe atacağın kağıtların olurdu belki anlamsız.

Belki de katlayıp bir kutuya koyacağın, bunu ancak postanelere şiirler verebilseydim bilirdim

Hiç istemezdim, sana yazdığımı bir başkası duysun, okusun.

Öyleki bu kelimeleri bir muhafız beklesin, bir aşık tekrar söylemesin.

Aşk ki gururla ne savaşıyor, oysa ben hepsini karşıma alacağım.

Bir gün olacak tüm dünyadan af dileyeceğim, sana yazdığım her kelimeyi kuşanarak.

O gün sadece sen beni affet.