Sürgün Yurdun Geri Dönüşü

Kör kütük dünya kucaklayıp getirsem sana ki

Bilsen seni sevdiğim tek yer şiir değil

Çünkü şiir dar geliyor artık bu muazzam yangına

Mısralar kelepçe gibi, kafiyeler pranga

Seni sevmek, hudutları çiğneyip geçmektir baştan başa.

Geri dön.

Bak, ayak izlerinin çekildiği her sokak şimdi bir yetimhane.

Bir nehir yatağını nasıl özlerse,

Toprak nasıl sayıklarsa nisan yağmurlarını,

Öyle bir mecburiyetle çağırıyorum seni.

Sana gel demiyorum,

Kendi cennetine, kendi yurduna geri dön diyorum.

Hicranın susturduğu bu şehirde bir tek benim sesim ayakta,

Bir tek benim ellerim açık gökyüzüne.

Salkım salkım hüzünler birikti penceremde,

Hadi gel,

Dağıt bu zifiri karanlığı o mağrur bakışlarınla.

Çünkü sen yoksan,

Ben bu koca dünyada baştan ayağa bir sürgünüm.