İsimsiz V

Çehresinde bir gülüşle çevresinde çiçekleri açtırır

Kitabın ortasından rastgele bir şiirin ilk satırı

Sesin neden nutkumu tutar neden ilk gün gibisin hala

Bir cevap aramam aslında bu merak değil

Bilirim bir yerlerde bir sözlükte aşkın tanımı

Mecaz bir mübalağa sözlüğü derler sahif dizisinde

Gözü körlerin okuduğudur okunanın şimdi aslı

Yıldızların arasından mehlika ayıkladım eskice elekle

Ne taşı ne toprağı düşer kabıma kacağıma

Pirinç yalpa olurdu düşüm ağır ve karnım aç

Önce dur ve demle bir sigara yak

Ve şimdi bekle

Elbet kavuşmak bize de yakışır

Kilometre sayaçları azalır

Otobüsün son molasında tebessüm daha da kamaşır