Sevmenin Manası
Sen uyurken yazılanlarım bunlar, ben uyurken aç gözlerini
Gecedenim ve geceyleyim, sanki geçmeden geceden
Karanlıkta sakladığım hislerim varmış senelerce
Neden sence dedi gölgeden bir ben gözlerim kanla kitli bakarken kendisine
Heceledim adını ve son harfimde bir tokat dokundu yüzüme
Kendine gel
Çarmıha gerdim gölgemi aynı gece yarısı
Kendime geldim
Kendimle bir gece sana geldim ve çaputlarım ıslak
Bir yeşil parka sardım bedenimi, seni sarmak için
Aynı gölge bir yıldız olup çarmıhtan yükselmiş gibi
Ellerim cebimde yürüdüğüm yollarımı bilir izler peşimdedir
Konuş der
Söyle
Susmak nedir anlatmaz mı zaten o bendekini sana
Şakağıma bir tabanca dayar gölgem adice
Revolver, kırk beşlik ve soğuk namlusu
Dayatır kelimeleri nemli dudaklarıma
Buna mert olmak dedi sessizce kulağıma
Çekecekti ki tetiği durdu dudaklarım birbirine veda edince
Türk Dil Kurumundan onaysız birkaç kelime nefesimden uzaklaşırken
titrer sesim
Her lisanda aynı manaya mı gelir gözlere bakarken hecelemek
Dünyanın bir yerinde daha mı sevmek böyledir
Sessizce söylesem haykırarak duyar mısın
Sana bir çiçek versem tüm bahçeleri koklar mısın
Senin de şakaklarına gölgen bir tabanca dokundurur mu o an
Dudakların veda eder mi birbirine ve
Konuş derler mi
Söyle
Sana gecenin bir vakti düşündüğüm iki kelimeyi kavuştursam
Gözlerin gözlerimde kalır mı hala
Demiş ya
Ya sen gel ya beni oraya aldır
Kalırsa
Tutukluk yaparsa silahı gibi gölgemin gözlerin
Beni gözlerine aldır
Her bir yıldıza baktığında fısıldarım sana göz yaşlarından
Sen yıldızlardan güzelsin
Haberi var mıydı hiç seni dünyaya getirenin
Bir başka dünyaya gelenin dünyası olacağından
Şimdi kim bilir ki
O dünyaların birinde
Bir tarihte
İsmi bilinen dünyanın bir yerinde
İki isimsizden biri diğer isimsizine
kimsenin bilemeyeceği bir şiiri okudu
Yine de söyleyemedi son sözüne kadar
Neyi dedin değil mi tam şimdi içinden
Basit değildi sığdırmak tüm hislerimi
Bir dehlizin son dönemecinde gördüğüm ışık
Ey hayat hiçlikte kar buldum haberin olsun
Şubatta bir menekşe kokladım
Kışın bahar geldi bana dağlarım sıfırda donarken
Ve boş bir sofrada doyurdum karnımı
Şekersiz bir çay o kadar tatlıydı ki
Ve demi acı değildi
Serazat dolaşırken esir düştüm
Endişelenme sakın ola eserdin esir oldum
Tanrıdan bir renk cümbüşü
Evren sergisinde sana denk geldim
Gözlerinden çekindim ki gözlerin gözlerime çekildi
Dün varoluş sancısı haykırışıydı vaveyla
Şimdi ses tellerim en güzel türküsünü söyler
Ben diye bildiğim tanıdığım ben
Basit değildi sığdırmak tüm hislerimi demiştim
İki kelimeye
Seni seviyorum
Böyle bil sen her seferinde