Fotoğraflar ölmüyor

Fotoğraflar ölmüyor

Veyahut eskiyorlar senin gibi

Zaman karanlık bir kuyu

Edip Cansever şiiri kadar derin gibi

Ve hızla karalıyorken defterleri elim gibi

Ölüm de kurşun misali hiç adres sormuyor

Nereye gideceğinden emin gibi

Eskiden varmak için can attığın evin gibi

Sevdiklerin gittiğinden beridir dört duvarla sarılı

Bomboş soğuk bir zemin gibi

Her gün daha fazla ağrıyan şu belin gibi

Zihnin hiç durmadan haykırıyor benim gibi

Sanki çok uzaklarındasın ait olduğun yerin gibi

Ne zaman eline alsan aynı fotoğrafı tekrar

O mutlu yaz akşamındasın havan serin gibi

Masanda daim bir bardak daha var

Belki bir an çıkıp gelir gibi

Bir selam verir gibi..