İsimsiz XII

Nasıl değecek dokuz tahta altında bu beden toprağa

Henüz yere düşmemişler ilham için periyi bekler ancak

Kurtar beni boşluklardan, ilaçlar neredeyse zehir hizasında

Bir yanlışım var bu dünyada en az herkes kadar

En az diyorum çünkü herkes kadar da az değil, hepsi bu

Şimdi üzgün kentler ile oturuyorum akşamları bir sofrada

Hangisine anlatsam seni, ertesi gece gelmiyor o şehir

Yanaklarıma düşüyorsun bir çiy damlası kadar ince ve süzülerek

Ahmet Kayalar gibi, mahur bir besteye de aşık mıydık?

Aynı kişi midir bilmem fakat Müjganla ben de ağlaşırdık