“Yolu kaybetmek değil mesele, yolun seni çoktan unutmuş olması.”Malatya
← Fihriste dön/Mecaz Bir Mübalağa Sözlüğü · Yaprak 7◷ 1 dk okuma 12 okunma
Mecaz Bir Mübalağa Sözlüğü — I. Cilt · VII

Seyir Defterim

16 dize · 1 bent
I

Sanmazsın değil mi son sayfası diye kitabın bittiğinin

Sen okuduğunda bu ilk satırı

Şimdi bir tebessüm kelebeği konar yüzüne

Ve bükleleri kıvrılır dudaklarının

Sen doğaya affedersin gülüşlerini

Bense doğaya şiir yazarım bir gece sabaha karşın

Bir arşın mesafe daha kat eder sevdam şimdi

Son şiire daha kaç bin arşın vardır kim bilir

Ben sana doğa bürünürüm yollar olurum

Kat et kırları ve dağları sen göksün

Güneşe doğru sürerim hayatından dizginlenmiş atları

Sen güneşe bürünürsün

Kavrulsam dahi seyrederim gözlerini gök boyu

Sanma son sayfası diye kitabın bittiğini

Bir seyyahın seyir defterindeki dünyasısın

Okudukların seyir defterim

— M. Y. Ç.VII / 35
Okur notları (0) ↓
← Önceki yaprak
Zaman
“Sorsana bir sabah seni ne kadar sevdiğimi…”
Sonraki yaprak →
İsimsiz II
“Doğmaklar doldu…”
Gönüldaş notları

Okur Defteri & Bu Şiire Düşülen Notlar

✎ Mısraya kendi notunu bırak

Tahlilden, tafsire... veya sadece yorum.

E-posta istenmez.
Bu şiirin kenarı henüz boş. İlk notu sen bırak.