“Yolu kaybetmek değil mesele, yolun seni çoktan unutmuş olması.”Malatya
← Fihriste dön/Mecaz Bir Mübalağa Sözlüğü · Yaprak 14◷ 1 dk okuma 9 okunma
Mecaz Bir Mübalağa Sözlüğü — I. Cilt · XIV

Gün Doğarken

18 dize · 1 bent
I

Gün'üm, aydınlık'ım şiirim; günaydın

Şiir sandığından, her istivada oku

İzin ver günebakanlar seyretsin seni

Dokuz tomurcuk açsın, aysın

Aysın sevgilim

Ve sen harikulade güzelsin aydan

Ben astrolog değilim, anlamam aslında

Ne gökten ne göktekinden

Haberini verselerdi bana denk geleceğinden

Kendime bir teleskop alırdım küçük yaşımda

Sabah serçeleri olurdum, bilirdim tohumları ayıklamayı

Düşmezdim ağaçtan, kırmazdım kanadımı ve

Konardım pencerene her sabah, gün yansırken yatağına

Göç kuşu olsaydım ya

Afrika'dan, Kuzey Avrupa'dan sana gelirdim

Oysa ay ve gün, hep göğümdedir

Gök gönlüm ve ayla, gün ise sen

Oysa sen harikulade güzelsin aydan ve günden

— M. Y. Ç.XIV / 35
Okur notları (0) ↓
← Önceki yaprak
İlk Çiçekler
“Bir sabah uyandığında, odanın bir kenarında…”
Sonraki yaprak →
Evreler
“I…”
Gönüldaş notları

Okur Defteri & Bu Şiire Düşülen Notlar

✎ Mısraya kendi notunu bırak

Tahlilden, tafsire... veya sadece yorum.

E-posta istenmez.
Bu şiirin kenarı henüz boş. İlk notu sen bırak.